هفتاد "مَن"

مَن اگر با مَن نباشم میشوم تنهاترین کیست با مَن گر شَوَم مَن باشد از مَن ماترین مَن نمیدانم کیام مَن ، لیک یک مَن در مَن است آن که تکلیف مَنَش با مَن مَنِ مَن، روشن است مَن اگر از مَن بپرسم ای مَن ای همزاد مَن ! ای مَن غمگین مَن در لحظههای شاد مَن ! هرچه از مَن یا م